Βλέποντας όλα αυτά να συμβαίνουν γύρω μου και γύρω μας, αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε απορίαν, ότι δηλαδή δεν μπορώ να κάνω κάτι...Τουλάχιστον γράφοντας ξεθυμαίνω κάπως, γιατί σκέφτομαι πως κάποιος μπορεί να τα διαβάση, να συμφωνήση, να διαφωνήση ενδεχομένως, τέλος πάντων να δράση. Και αιτία της δράσεως θα είμαι εμμέσως εγώ. Άρα κάτι θα έχω κάνει τελικά! Οπότε, λιγοστεύει η απορία...
Πάλι ένας χαμός στην πόλη. Γιατί τόσο μένος; Αυτό δεν είναι οργή, ούτε αλληλεγγύη (!) ... Φθόνος είναι. Φθονούμε ό,τι δεν θέλουμε (γιατί μπορούμε) να κάνουμε, οπότε το καταστρέφουμε...Στο Πάντειο έχει αναρτηθεί ένα πανώ: Ότι τους φοβίζει το καταστέλλουν, το δολοφονούν...κάπως έτσι. Μήπως αυτό ισχύει και για σας, καταστροφείς; Γιατί να βανδαλίσετε τον κόσμο γύρω σας; Έτσι δικαιώνετε όποιον θελήση να καταστρέψη τα Εξάρχεια φερ'ειπείν - που αποτελούν και τον αντίποδα του Κολωνακίου - για τους ίδιους - αλλ΄αντεστραμμένους - λόγους. Ναι. Αλλά γιατί δεν παίρνω τον γκασμά να σπάσω ένα μαγαζάκι με μπιχλιμπίδια και χειροτεχνήματα στην Θεμιστοκλέους, ή ένα μηχανάκι έξω από μια καφετέρια της πλ. Εξαρχείων; Για να δηλώσω κι εγώ έτσι την αντίθεση και αντίδρασή μου στις αναρχικές πρακτικές...;
Η λέξη ευκοσμία σίγουρα δεν σας λέει τίποτα, ούτε η ευταξία, ή η ευνομία - αφού δράτε έτσι.
Η δημοκρατία;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;